fb ackermans 1.4

Download FB Ackermans 1.4

Post on 02-Jul-2015

328 views

Category:

Travel

1 download

Embed Size (px)

TRANSCRIPT

  • 1.

2. Wat er vorige keer gebeurde:In de vorige update bij de familie Ackermans deed Sven een aanzoek aan Julie, die natuurlijk ja zei. Die nacht vond een inbreker het nodig om het geluk van Sven en Julie te verstoren, maar ze hielden zich staande. De dag erop bleek Julie zwanger te zijn, wat de aanleiding was voor hun om te trouwen. Nu staat Julie op springen, de baby zal niet meer lang op zich laten wachten 3. Op de ochtend worden Sven en Julie vroeg wakker. He lieverd, hou je het nog vol? wil Sven weten. Ja, tot nu toe nog wel, al zit die buik enorm in de weg, kreunt Julie. 4. Maar als ik Moeder Natuur zou zijn, zou ik er voor zorgen dat de vrouwen niet zo`n grote buiken krijgen, mompelt Julie als ze opstaat. Nog eventjes, Julie, dan houden we ons kindje vast, zegt Sven, en hij lacht. 5. Allebei gaan ze douchen, of in bad, als Sven zich iets bedenkt. Ik kan vanavond ook gewoon vrij nemen. Dan kan ik bij jou blijven, voor het geval het begint, oppert Sven, maar Julie schudt haar hoofd. Nee, Sven, je wilde die baan al zo lang. Ik wil er niet voor zorgen dat je straks ontslagen wordt, zegt Julie. 6. Na zijn snelle douche maakt Sven ontbijt. Hij wil echt bij zijn vrouw zijn, vanavond, maar dat wil Julie niet. Ik zal het maar moeten accepteren, zucht Sven, en hij zet de croissantjes in de oven. 7. Goed zo, zegt Julie goedkeurend. Ze komt aan waggelen vanuit de badkamer, en Sven haalt de croissantjes uit de oven. Eet smakelijk, zegt Sven stilletjes. 8. Sven, ik vind het lief van je dat je dat aanbiedt. Maar ik kan het wel, het kindje en ik komen er wel door heen, zegt Julie, als de stilte naar haar mening te lang duurt. Maar ik wil je niet alleen laten. Wat als er nou iets ergs gebeurt? vraagt hij. 9. Maar er zal niets gebeuren! Het lichaam van een vrouw is zo gemaakt dat we bevallingen aan kunnen. Ik geef toe, pijnloos wordt het niet, maar ik vertrouw erop, zegt Julie. Ik zal zo snel mogelijk van het werk terug komen, zegt Sven, die het opgeeft, en de situatie accepteert. Al zal ik het voor het volgende kindje regelen dat ik vrij heb, zegt hij. 10. De rest van de ochtend besteedt Sven aan schilderen. Hij kan niet stil blijven zitten, en zo heeft hij iets om handen. En nog een voordeel is dat hij Creativiteit nodig heeft voor zijn werk. 11. Julie is een stuk kalmer dan Sven, maar is toch druk in de weer. Ze maakt het hele huis panisch schoon, iets wat ze verklaart als nesteldrang.En pas als ze de badkamer blinkt, gooit ze de spons weg. Oh, wat is schoonmaken met zo`n grote buik slecht voor je rug, zucht Julie, terwijl ze haar schouders masseert. 12. Sven, ik ga naar bed toe, roept Julie naar Sven toe, en ze trekt haar pyjama aan. Wat mij betreft, mag het kindje er nu uit floepen, lacht Julie, en met een zucht gaat ze in bed liggen. 13. Terwijl Julie inslaapt, ruimt Sven de verfspullen op. Hij loopt naar de keuken, en trekt de koelkast open. Nog een paar uurtjes voor hij moet werken, en dan kunnen hij en Julie nog even eten. Hij besluit om tosti`s te maken, een nieuw geleerd gerecht. 14. Hij roept Julie, die net wakker wordt. Hij eet meteen een paar happen, als hij de auto hoort. Julie, die net aanschuift, kijkt Sven aan, die op staat. Waar ga je heen? vraagt ze, maar dan valt het kwartje. Julie, bel me. Als er iets is, als het begint, zegt Sven, en hij zoent haar op haar voorhoofd. Kom in orde, mompelt Julie, die haar tosti opeet. 15. Als Sven weg is, eet Julie de overgebleven tosti ook op, en ruimt daarna alles op.Daarna trekt ze haar kleren aan, en loopt naar de studeerkamer. 16. Ze pakt een boek uit de kast, en gaat ermee op de bank zitten. Julie heeft totaal geen zin om iets te doen. Dus ze neemt een stompzinnige roman, en slaat hem open. 17. Toch boeit het romannetje haar, en ze blijft door lezen. Na een aantal uren houdt een rammelende maag haar uit het verhaal, en ze lacht. Ze slaat het boek dicht, en bergt het op in de kast. Daarna staat ze kreunend op. 18. Met totaal geen zin om een maaltijd te bereiden, haalt Julie een kant-en-klare maaltijd uit de koelkast. Ze gaat zitten, en neemt een slok. Mwah, zo erg smaakt het niet, zegt Julie, terwijl ze het blikje leeg drinkt. 19. Ze gooit het blikje weg, en gaat op de bank zitten. Ze weet dat het kindje niet lang meer weg zal blijven, dat voelt ze. Maar bang is ze niet. Het zal toch moeten gebeuren, fluistert Julie. 20. Daarna legt ze zich neer, en doet haar ogen dicht. Ze heeft weinig zin om haar pyjama aan te doen, en naar het bed toe te gaan.Naar haar mening slaapt ze een paar uurtjes, maar ze wordt wakker met pijnlijke krampen in haar buik. 21. Ze gaat staan, en dat verlicht de pijn een beetje. O, jee, waarom kom je nu al? fluistert ze, Wil je niet wachten tot papa thuis is?. Maar daar geeft de baby geen gehoor aan, en die trapt eens flink in haar buik. 22. Ze werpt een blik op de klok.Shit, mompelt ze. Het is iets na elf uur, en Sven komt pas thuis rond n uur. Ze wrijft over haar buik. Houden we het daar rustig? vraagt ze, ietwat nerveus. 23. Maar na een half uurtje is het raak, en breken haar vliezen. Wat zei ik nou, roept Julie nijdig. Ze voelt hoe ween aankomen, en ademt er door heen. Waar ben je in godsnaam, Sven! roept ze, en ze klemt haar handen om haar buik. 24. Ik moet, ik moet hijgt Julie, tussen twee ween door. Maar de baby laat haar niet op adem komen, en de ween worden helser. Ze gilt het uit, maar de pijn houdt maar niet op. 25. Ze probeert door de ween heen te puffen, maar het helpt niets. Iemand doe iets maakt niet uit wat, puft Julie, maar ze begint te persen, en voelt hoe het kindje zijn weg naar buiten maakt. 26. En dat stopt het, de ween zijn over, en Julie houdt een schattig kindje vast. Hallo, fluistert ze tegen de baby, terwijl ze lacht. Wat ben ik blij dat je naar buiten bent gekomen. De baby pruttelt wat, en lacht zijn tandeloze mondje bloot. Ooh, wat zal papa trots zijn op zijn kleine zoontje. 27. Ze houdt hem overeind, en kijkt in zijn blauwe oogjes. Wat lijk je weinig op je vader, je hebt het allemaal van mij, lacht Julie verbaasd. Ach, dat zal hij toch niet zo erg vinden. 28. Niet waar, Sem? vraagt ze terwijl ze het jongetje tegen zich aandrukt. Wat ben ik zo blij met jou, zegt ze, en ze aait hem over zijn bolletje. 29. Zal ik jouw je kamertje eens laten zien? vraagt ze aan het jongetje, en ze neemt hem mee naar boven, naar de nieuwe aanbouw, speciaal voor Sem. Ga maar lekker liggen, nu je nog de rust hebt. Je papa zal zo meteen naar boven komen stormen, dat weet ik zeker, voorspelt ze, en ze legt Sem in de wieg. Na een laatste aai over zijn hoofdje, en ze loopt de kamer uit. 30. Daarna gaat ze onder zitten, in de hangstoel, wachtend op Sven tot hij van zijn werk thuis komt. 31. En een paar minuten later komt Sven thuis. Zenuwachtig stapt hij uit, en hoort niet dat de chauffeur hem succes wenst. Hij loopt met stevige passen naar binnen, en ziet Julie in de stoel zitten. 32. Zodra Julie hem hoort, staat ze op. He, lieverd, lekker gewerkt? vraagt ze nonchalant. Ben je toch bevallen? vraagt hij, een beetje teleurgesteld. Ja, maar maak je geen zorgen. Je moet juist blij zijn dat je er niet bij was. Het was heel zwaar. 33. En wat voor geslacht heeft ons kindje? vraagt Sven verbaasd. Het is een jongetje, zegt Julie trots. Dus we hebben een zoontje? Ons zoontje Sem? vraagt hij. Jep, ga maar boven kijken, glundert Julie, en Sven stormt naar boven. 34. Sven tilt Sem uit zijn wiegje. Dus jij bent mijn kleine jongen? vraagt hij verwonderd. Hij kijkt naar het jongetje, en ziet dat hij ontzettend veel op Julie lijkt. Wat ben je mooi, net als je moeder, fluistert hij. 35. Ik hou nu al zo veel van je, dat kun je niet geloven, zegt hij, en hij drukt Sem tegen zich aan. Wij gaan natuurlijk ontzettend veel plezier hebben, lacht Sven, en hij legt zijn zoon terug in de wieg. Daarna loopt hij naar de woonkamer, waar Julie niet meer is. 36. En? vraagt Julie, als Sven de slaapkamer inkomt. Hij is prachtig, grijnst Sven, en hij komt naast Julie liggen. Hij lijkt heel veel op jou, fluistert Sven. 37. Ik ben trots op je, zegt Sven, en hij pakt Julie vast. Julie giechelt, en ze maken een klein feestje in de slaapkamer. 38. Maar even later kruipen ze allebei in bed. Ze zijn toch wel heel erg moe, en hoe eerder ze slapen, des te eerder kunnen ze met Sem spelen. 39. Maar lang duurt de rust van Julie niet. Als het bijna 4 uur is, klinkt er gehuil. Gealarmeerd staat Julie op, eigenlijk moet ze Sem laten liggen. Maar wat als het iets ernstigs is? Ze loopt op haar tenen de slaapkamer uit, waar Sven nog ligt te snurken, en ze loopt het kamertje van Sem in. 40. En ze ruikt wat het probleem van Sem is. Giechelend legt ze het mannetje op de commode en trekt zijn vieze luier uit. Je bent maar een paar uurtjes oud, en je geeft mij al zo`n groot cadeautje, lacht Julie, terwijl ze Sem naar het poeder ziet grijpen. 41. Als ze luier verschoond is, drukt ze Sem tegen haar aan. Ga je nu weer rustig slapen? Dan kan mama even nog een paar uurtjes slapen voor ze alweer moet gaan slapen, fluistert ze tegen Sem, die slaperig brabbelt. Julie legt hem in de wieg, en na een zoentje kruipt ze haar eigen bed in. 42. Maar hoewel ze naar haar gevoel twee seconden ligt, moet ze opstaan. Haar carpool komt er over een paar minuten aan, en met een moe gevoel stapt ze no snel onder de douche. Daarna loopt ze naar Sven toe, en zoent hem op zijn voorhoofd. Ik ben werken, mompelt ze, en Sven mompelt iets onverstaanbaars. 43. Inmiddels is het dag, en de carpool stopt, en toetert. Gerriteerd loopt Julie haastig naar buiten. Ik kom, roept ze nijdig, en ze stapt in. 44. Een uur later nadat Julie vertrokken is, staat Sven geeuwend op. Wat ik heb ik zalig geslapen, mompelt hij, en hij ziet dat het bed van Julie leeg is. Is het nou al zo laat? vraagt hij, terwijl hij de klok bestudeert. 45. In plaats van zelf even te gaan douchen, of naar de wc te gaan, loopt Sven naar de kamer van Sem,

Recommended

View more >