fb van der meer 1.7

Click here to load reader

Post on 03-Jun-2015

235 views

Category:

Documents

0 download

Embed Size (px)

TRANSCRIPT

  • Wat de vorige keer gebeurde:

    Werd Jason gepromoveerd nadat hij een juiste keuze maakte;Groeide Chris op tot een kind;En kreeg Gabrielle promotie.

    En nu op naar de komende drie dagen

  • Op de maandagochtend brandt al rond half zeven licht in de slaapkamer van Chris. Gapend drukt hij zijn wekker uit, en komt overeind. Slaperig blijft hij op zijn bed zitten, en wrijft in zijn ogen. Maar dan wordt hij echt wakker, als hij beseft dat vandaag zijn eerste schooldag is. Hij springt van zijn bed af, en rent naar de slaapkamer van zijn ouders. Papa! Mama! roept hij, Vandaag ga ik naar school!

  • *Wisten jullie al dat boterhammen smeuger worden als je ze op de grond zet? XD*Zijn ouders kunnen dat natuurlijk niet waarderen, maar het maakt Chris niets uit.Een uurtje later, als Jon en Chris met hun vader aan het ontbijt zitten, raakt Chris maar niet uitgepraat over de grote school, waar hij van alles zal leren. Jon vertelt zijn kleine broertje natuurlijk alles over wat er mee te maken valt. En je begint altijd met rekenen, daarna taal en spelling, dan is het pauze, en mogen we buiten spelen

  • Na een snelle douche is Gabrielle wakker, helaas kan ze Chris niet uitzwaaien op zijn eerste dag. Maar een knuffel maakt veel goed, vindt ze, en ze verlaat dan toch vrolijk haar huis. Ze kan een glimlach niet onderdrukken, ze voelt zich top. En ze heeft ook een donkerbruin vermoeden dat de baas haar vandaag bij hem zal roepen, om bekend te maken dat ze een promotie krijgt. Van die gedachte alleen al wordt ze vrolijk, en ze huppelt bijna naar de carpool.

  • Ze kan het ook niet laten om te fluiten, en nonchalant gaat ze in de auto zitten. Wat ben jij vandaag vrolijk, gromt de chauffeur, en Gabrielle grinnikt. Natuurlijk ben ik vrolijk, zegt ze, en ze sluit de deur. Hoe komt dat zo? De chauffeur`s interesse is toch gewekt. Vandaag krijg ik een promotie, daar ben ik bijna zeker van, lacht Gabrielle. Zo, wat leuk, zegt de chauffeur, al klinkt er geen enthousiasme in haar stem.

  • Nog geen half uurtje later, nadat Gabrielle vertrokken is, komt Jason in pak al naar buiten. Ook hij heeft een sprankje hoop, al is dat sprankje van Gabrielle een enorme vonk, dat er een promotie boven zijn hoofd hangt. De afgelopen dagen heeft hij hard gewerkt, en aan zijn baas bewezen een goede werknemer te zijn. Beter dan zijn collega die de halve dag op kantoor lummelt, en pas rond twee uur op gang komt.

  • Terwijl Jason in stapt, stappen Jon en Chris de schoolbus in. Jon, die vertrouwd is met de bus, gaat meteen bij zijn vriendjes zitten. Chris kijkt eerst zijn ogen uit, en wordt hartelijk begroet door de buschauffeur. Ga maar zitten, jongen. Je hebt nog een drukke dag voor de boeg, zegt de buschauffeur, en hij sluit de deuren. Met een lach op zijn gezicht gaat hij naast zijn broer zitten, en maakt kennis met het leventje dat school heet.

  • Nog geen twee uur later, sinds ze vertrokken is, keert Gabrielle thuis. De chauffeur grijnst tegen haar. Jammer voor je, zegt de chauffeur alsof ze het meent, en ze kan een grijns niet onderdrukken. Bedankt voor je medeleven, mompelt Gabrielle sarcastisch. Ze is blij als ze kan uitstappen, en harder dan normaal gooit ze de deur dicht. Boos en somber loopt Gabrielle naar binnen. Gedegradeerd op de dag dat ze eigenlijk gepromoveerd zou worden, hoe erg?

  • Ze voelt tranen opkomen, maar vermant zich. Ze besluit te gaan poetsen, maar toch breken de tranen door. Ze begint te snikken, en slaat haar handen voor haar gezicht. Ze heeft zich nog nooit zo vreselijk gevoeld. Ze was er echt zeker van dat ze gepromoveerd zou worden, ze had er zelfs over gepocht. En nu was ze de grootste sukkel op aarde, die ook nog eens een stomme fout maakte. Tranen bleven komen, en ze liep naar beneden, om op de bank te gaan liggen.

  • Die dag deed ik echt lles fout XD

  • Terwijl Gabrielle op de bank sip voor haar uit staart, komt Jason ook thuis. En hij heeft ook geen vrolijk nieuws. Verslagen stapt hij uit, zijn chauffeur leefde wel mee. Terwijl de auto weg rijdt, denkt hij na. Het heeft geen zin om te blijven hangen, hij moet zijn meerderen gaan overtuigen dat hij het wel kan. Meteen voelt hij zich beter, het is geen verloren zaak. Alleen maar een degradatie, veel mensen, belangrijker dan hem, hebben ook zo iets meegemaakt.

  • Hij loopt naar binnen, en ziet Gabrielle op de bank zitten. H, lieverd, wat ben je vroeg thuis, zegt hij, en hij gaat naast haar zitten. Dat kan ik anders ook van jou zeggen, mompelt Gabrielle, en ze glimlacht treurig. Wat brengt jou zo vroeg thuis? vraagt Jason, en Gabrielle zucht. Ik ben gedegradeerd, zegt Gabrielle, en ze vertelt wat er gebeurd is op haar werk. Wat erg voor je liefje, zegt Jason, en hij schuift naar Gabrielle toe.

  • Ach, ja, zegt Gabrielle, Ik overleef het wel. Jason slaat zijn arm om zijn vrouw, en fluistert in haar oor: Natuurlijk overleef je het, je bent de sterkste vrouw die ik ken. Gabrielle glimlach, en geeft Jason een zoen op zijn neus. Maar waarom ben jij ook zo vroeg thuis? Jason glimlacht treurig. Ik had een zaak verkeerd aangepakt, en gaf de hoofdverdachte de kans om het land uit te glippen. Dus mijn baas vond dat ik een stapje terug moest nemen.

  • Oh, nee, zegt Gabrielle, Jij bent ook gedegradeerd? Jason knikt, maar begint dan te lachen. Wat een koppel zijn we toch. Tegelijkertijd krijgen we allebei een degradatie. Dat is ook heel zeldzaam, allebei een degradatie, vooral op dezelfde dag, zegt Jason, en Gabrielle grinnikt. Ze gaat op Jason`s schoot zitten, en slaat haar armen om hem heen. Gelukkig hebben we dan nog de hele dag om onze fouten in te halen.

  • Je hebt gelijk. Jason zoent Gabrielle, en kijkt haar aan. Ik hou van je, zegt hij dan, en Gabrielle glimlacht. Ik hou ook van jou. En als wij onszelf niet kunnen opvrolijken, dan doen onze zoontjes dat wel voor ons. Zullen we dan even iets voor ons zelf gaan doen? vraagt Jason, met een veelzeggende blik. Oh, kom maar op, lacht Gabrielle, en Jason trekt haar overeind. Hij tilt haar op, en loopt de trap op, onder protest van Gabrielle.

  • En terwijl Jason en Gabrielle bezig zijn met hun zaakjes, stopt de bus iets na drien voor het huis. Chris stapt uit, hij heeft een rapport gekregen, en hoewel het zijn eerste dag was, had Chris toch iets beters verwacht. Een zeven voor alle vakken, en een acht voor geschiedenis. Voordat hij zijn vriendje begroet, gaat hij op zoek naar zijn ouders die hij niet vindt in de woonkamer. Hij legt zijn rapport neer, en gaat spelen met zijn vriendje Sem.

  • Jon heeft een vriendinnetje meegenomen, en onzeker babbelt hij met Carly. Ze kennen elkaar nog niet lang, maar ze voelen wel een connectie. Zullen we papegaaitje leef je nog spelen? stelt Jon voor, als hun gesprek een beetje stil valt. Ja, roept Carly uit, en Jon lacht. Ze gaan op de grond zitten, en zingen het liedje van papegaaitje leef je nog terwijl ze hun handen tegen elkaar klappen.

  • En als Jon en Carly bezig zijn, komen Chris en Sem naar buiten met een bal. Zullen we overgooien? vraagt Chris, en Sem knikt enthousiast. Terwijl ze overgooien, zingen Jon en Carly steeds harder, en ze lachen. Chris en Sem trekken zich niks aan van het gezang, en gooien de bal steeds over.

  • Na een tijdje stoppen Jon en Carly met overgooien, en gaan binnen zitten, voor de tv. Ze zetten de Wii aan, en gaan met de controller op de bank zitten. Laten we beginnen, zegt Jon, en hij start het spel. Fanatiek als ze zijn, spelen ze heel goed, en af en toe een beetje oneerlijk. Na een ronde bergen Jon en Carly lachend de spullen op. Dan neemt Jon afscheid van Carly, en buiten doet Chris hetzelfde bij Sem.

  • En als Sem en Carly vertrokken zijn, kunnen Jon en Chris meteen aan tafel. Gabrielle heeft een salade klaar gemaakt, en ze smikkelen het op. Samen praten ze over school, werk en de verjaardag van Jon de volgende dag. Gabrielle vertelt Jon dan dat ze er niet bij kan zijn. Lieverd, het spijt me heel erg, zegt Gabrielle, en Jon knikt stilletjes. Ik beloof je dat ik probeer zo snel mogelijk thuis te zijn, zegt Gabrielle.

  • Ik bewaar je een stuk taart, zegt Jon dan vrolijk, en Gabrielle lacht. Zo ken ik je. Laat voor mij maar een groot stuk taart over, lacht Gabrielle. Krijg ik dan wel mijn cadeautje morgen? vraagt Jon dan, en Jason knikt. Tuurlijk jongen. Dat je moeder er helaas niet bij kan zijn, betekent niet dat je niets krijgt. Opgelucht knikt Jon, en hij eet zijn bord leeg. Ik kan niet wachten tot morgen, zegt hij dan.

  • Na het eten worden Jon en Chris aan hun huiswerk gezet. Allebei krijgen ze hulp van hun ouders. Vandaag is het de laatste keer dat ik je help, zegt Jason. Als je tiener bent, wordt je veel zelfstandiger. En ik weet zeker dat je het zelf heel goed kan. Jon knikt, en vult ijverig zijn huiswerk in. Hij heeft zijn vader nauwelijks meer nodig voor het huiswerk, hij vraagt maar twee dingen aan Jason.

  • Boven heeft Chris nog wel enkele moeite met het huiswerk, en hij vraagt genoeg hulp aan Gabrielle. Glimlachend legt Gabrielle alles met geduld uit, en uiteindelijk heeft Chris het huiswerk ook af.

  • *Check de muren, allebei hetzelfde behang, alleen is dat van Chris blauwiger 8D*En alles gedaan is, krijgen Jon en Chris een knuffel van hun ouders, en dan krijgen ze nog een nachtzoen, het is al heel laat, ze zijn geen tieners, die minder slaap nodig hebben. Morgen moeten ze vroeg op, en zonder te protesteren gaan de jongens allebei naar bed. Als ze in slaap zijn, wordt het licht uit gedaan door hun ouders.

  • De hele nacht heeft Jon allerlei dromen, over hoe zijn verjaardag zal lopen. En als je jarig bent, wordt je natuurlijk vroeg wakker, als kind kun je daar natuurlijk niets aan doen. Als het vier uur is, wordt Jon wakker, maar na een blik op