spiewnik, wersja 2 - 09/2009

24
ŚPIEWNIK BRACTWA CZAPKI STUDENCKIEJ CMUJ Pereat tristitia, Pereant osores, Pereat diabolus Quivis antiburschius, Atque irrisores.

Upload: czapka-studencka-uj

Post on 04-Jul-2015

124 views

Category:

Documents


9 download

TRANSCRIPT

Page 1: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

ŚPIEWNIK BRACTWA CZAPKI STUDENCKIEJ CMUJ

Pereat tristitia, Pereant osores, Pereat diabolus

Quivis antiburschius, Atque irrisores.

Page 2: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

I) Część historyczna;

1) Gaudeamus Igitur

"Gaudeamus" jest tradycyjną pieśnią uniwersytecką od ponad dwustu lat, i nadal odgrywaną (a niekiedy również odśpiewywaną przez studentów i profesorów) podczas rozpoczęcia roku akademickiego, wręczania dyplomów i innych ważnych dla uczelni uroczystości. W przeszłości była to także studencka pieśń biesiadna, przedstawiająca swobodę i radość życia studenckiego.

Hymn "Gaudeamus" jest powszechnie uznawany za najstarszą zachowaną pieśń studencką. Według niektórych źródeł, został napisany już w XIII w. Rzeczywiście, w datowanym na 1267 r. wierszu "Scribere Proposui" pojawiają się niektóre słowa pieśni, jednak nie zawiera on tytułowego zwrotu ani tekstu pierwszej zwrotki, a towarzysząca mu melodia nie przypomina współczesnej.

Pierwszy zbliżone do współczesnego tekst zachował się w odręcznym śpiewniku studenckim z Niemiec z XVIII w. Odnalazł go Christian Wilhelm Kindleben i po znaczących zmianach wydał drukiem w "Studentlieder" ("Śpiewniku studenckim") w 1781 r. we współczesnej postaci. Niemiecki wpływ na tekst pieśni widać w użytym w siódmej zwrotce mało łacińskim słowie "antiburschius", pochodzącym od niemieckiego słowa oznaczającego brać studencką.

Pochodzenie melodii jest jeszcze mniej znane. Wiadomo, że kiedy C. W. Kindleben opublikował tekst, była już dobrze znana. Przyjmuje się, że muzykę napisał niemiecki pieśniarz Johann Christian Grünthaus. W 1717 roku ukazał się jego wiersz zawierający niemieckie tłumaczenie drugiej i trzeciej zwrotki. Choć brak było zapisu melodii, styl muzyczny współczesnego hymnu sugeruje, że pochodzi z tego samego okresu.

Kiedy w 1879 r. Uniwersytet Wrocławski przyznał Johannesowi Brahmsowi tytuł doktora honoris causa, Bernard Schols, przyjaciel Brahmsa mieszkający we Wrocławiu, skłonił go, aby w dowód wdzięczności napisał "Symfonię Doktorancką". W tym dziele można usłyszeć "Gaudeamus".

Choć "Gaudeamus" został przetłumaczony na wiele języków świata, nadal najczęściej śpiewa się go po łacinie. W skróconej wersji śpiewana jest tylko zwrotka pierwsza i czwarta.

Page 3: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

Gaudeamus igitur,Iuvenes dum sumus;Post iucundam iuventutemPost molestam senectutemNos habebit humus!

Ubi sunt qui ante nosIn mundo fuere?Vadite ad superos,Transite ad inferos,Ubi iam? Fuere!

Vita nostra brevis est,Brevi finietur,Venit mors velociter,Rapit nos atrociter,Nemini parcetur.

Vivat Academia,Vivant professores,Vivat membrum quodlibet,Vivant membra quaelibet,Semper sint in flore!

Vivant omnes virginesFaciles, formosae,Vivant et mulieres,Tenerae, amabiles,Bonae, laboriosae!

Vivat et respublicaEt qui illam regitVivat nostra civitas,Maecenatum caritas,Quae nos hic protegit!

Pereat tristitia,Pereant osores,Pereat diabolus,Quivis antiburschius,Atque irrisores!

Radujmy się więc,Dopókiśmy młodzi,Po uciesznej młodości,Po przykrej starościPochłonie nas ziemia!

Gdzie są ci, którzy przed namiNa świecie byli?Idźcie szukać w niebie,Szukajcie i w piekle,Bo na ziemi już byli!

Życie nasze krótko trwa,Wkrótce się skończy,Przyjdzie śmierć ochoczo,I porywa nas okrutna,Nikogo nie oszczędzi.

Niechaj żyje Akademia,Niech żyją profesorowie,Niech żyje każdy członek,Niech żyją wszyscy członkowie,Niechaj kwitną zawsze!

Niechaj żyją wszystkie pannyPrzystępne i piękne,Niechaj żyją i mężatkiDelikatne, miłe,Dobre i pracowite!

Niechaj żyje i państwoI ten, kto nim rządzi, Niech żyje nasze miasto,Mecenasów łaskawość,Która nas tu chroni

Niech przepadną smutki,I zginą wrogowie, Niech przepadnie diabeł,I anty-burschowie, (antystudenccy)A także szydercy!

Zródło: http://lacina.info.pl/index.php?dzial=teksty&opcja=gaudeamus

Page 4: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009
Page 5: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

2) In taberna quando sumus

Piosenka ta pochodzi z Carmina Burana: jest to zbiór rękopisów, zawierający ponad 1000 wierszy i pieśni napisanych przed początkiem XIII wieku. W roku 1847 zbiór ten został odnaleziony w opactwie benedyktynów w Benediktbeuern. Prawdopodobnym miejscem pochodzenia jest jednak Seckau. Od czasów sekularyzacji opactwa przechowywanym w bibliotece krajowej w Monachium. Tytuł (łac. Carmina Burana - "Pieśni z Beuern") został nadany przez Johanna Andreasa Schmellera w 1847, który przygotował je do wydania.

Utwory, głównie w łacinie średniowiecznej, ale częściowo także w języku starodolnoniemieckim i starofrancuskim, zostały spisane przez uczniów i zakonników około 1230 roku. Większość z nich jest prawdopodobnie wierszami i pieśniami goliardów (wagantów, czyli wędrujących żaków, a także duchownych). Pieśni te mają różny charakter, począwszy od moralitetów, aż po pieśni do tańca oraz biesiadne (w średniowiecznej Europie klęski nieurodzaju i wojny były tak częstą przyczyną głodu, że jedzenie i picie należało do częstych tematów popularnych pieśni). Najbardziej znanym utworem jest tzw. Spowiedź Archipoety, anonimowego poety z Kolonii zwanego Archipoetą, wśród autorów znajdują się również Piotr z Blois i Walter z Châtillon.Zbiór jest podzielony na 6 części: Carmina ecclesiastica, Carmina moralia et satirica, Carmina amatoria, Carmina potoria, Ludi, Supplementum.

W XX wieku Carl Orff skomponował opartą o zbiór kantatę sceniczną Carmina Burana.

In taberna quando sumus non curamus quid sit humus, sed ad ludum properamus, cui semper insudamus. Quid agatur in taberna ubi nummus est pincerna, hoc est opus ut queratur, si quid loquar, audiatur.

Quidam ludunt, quidam bibunt, quidam indiscrete vivunt. Sed in ludo qui morantur, ex his quidam denudantur quidam ibi vestiuntur, quidam saccis induuntur. Ibi nullus timet mortem sed pro Baccho mittunt sortem.

Primo pro nummata vini, ex hac bibunt libertini; semel bibunt pro captivis, post hec bibunt ter pro vivis, quater pro Christianis cunctis quinquies pro fidelibus defunctis, sexies pro sororibus vanis, septies pro militibus silvanis.

Kiedy w gospodzie siedzimy, o zmarłych nie rozmawiamy, lecz do gier się sposobimy i do dziewcząt zabieramy. Co się może dziać w gospodzie, jeśli wino ciurkiem płynie, kto ciekawy jest w narodzie, niech przysłucha się nowinie.

Jedni piją, drudzy wyją, inni czkając w karty grają. Łachmany brud ciał ich kryją, jedni drugich okradają, nawzajem się często biją, rany w worki owijają, nóż w zanadrzu nieraz kryją, śmierci się nie obawiają.

Kto przegra za wszystkich płaci, i wszyscy piją i jedzą, raz piją za swoich braci, dwa za tych, co w ciupie siedzą, trzy razy za tych, co żyją, cztery za biedne cygaństwo, pięć za tych, co w ziemi gniją, sześć razy za chrześcijaństwo.

Page 6: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

Octies pro fratribus perversis, nonies pro monachis dispersis, decies pro navigantibus undecies pro discordaniibus, duodecies pro penitentibus, tredecies pro iter agentibus. Tam pro papa quam pro rege bibunt omnes sine lege.

Bibit hera, bibit herus, bibit miles, bibit clerus, bibit ille, bibit illa, bibit servis cum ancilla, bibit velox, bibit piger, bibit albus, bibit niger, bibit constans, bibit vagus, bibit rudis, bibit magnus.

Bibit pauper et egrotus, bibit exul et ignotus, bibit puer, bibit canus, bibit presul et decanus, bibit soror, bibit frater, bibit anus, bibit mater, bibit ista, bibit ille, bibunt centum, bibunt mille.

Parum sexcente nummate durant, cum immoderate bibunt omnes sine meta. Quamvis bibant mente leta, sic nos rodunt omnes gentes et sic erimus egentes. Qui nos rodunt confundantur et cum iustis non scribantur.

Siedem za klan przemytników, osiem za siostry upadłe, dziewięć za cech rozbójników, dziesięć za wdowy bezradne, jedenaście za żołnierzy, dwanaście za zdrowie staruch, za królów i za papieży piją wszyscy bez umiaru.

Pije kmiotek, pije lekarz, pije rycerz, pije hycel, pije sędzia, pije piekarz, pije przeor, pije szpicel, pije żebrak, pije bogacz, pije głupia, pije mądra, pije kleryk, pije rogacz, pije szachraj, pije flądra.

Pije kuzyn, pije szwagier, pije mniszka, pije mamka, pije murarz, pije blagier, pije Jóźka, pije Franka, pije dziadek, pije babka, piją wnuki, piją brzdące, pije ojciec, pije matka, piją setki i tysiące.

Kraj marnieje, młódź dziczeje, gdy bez miary wszyscy chlają, cały świat już z nas się śmieje, już nas palcem wytykają. Lecz tych, wobec nas zelżywych, co po świecie z plotką krążą, wymażą z ksiąg sprawiedliwych i w głąb piekła ich pogrążą.

Zrodło definicji Carmina Burana:http://pl.wikipedia.org/wiki/Carmina_Burana_(literatura)

Polskie tłumaczenie piosenki z forum lacina.info.pl, napisane przez użytkownika magisterhttp://lacina.info.pl/forum/viewtopic.php?t=460

Page 7: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

3) Nunc est bibendum

Nunc est bibendum ! Tak zaczyna się jedna z najbardziej znanych pieśni Horacego. Nunc est bibendum ! "Pora pić !" - czy jak kto woli - "Teraz podajmy dłonie pucharom !" (w ten piękny sposób przełożył to Stefan Gołębiowski). Oda ta powstała po zwycięstwie Oktawiana nad Kleopatrą (Akcjum, 31 r. p.n.e.). Skończyła się oto krwawa wojna : teraz dopiero można pić, teraz trzeba tańczyć, nunc puede libero pulsanda tellus ... Niech zadrży ziemia od pląsów, pora pić !

Za Stephanus, historycy.org

nunc est bibendum! łac., a teraz pijemy!; czas uczcić wielki (niespodziewany) sukces, radosną nowinę. Etym. - z Horacego (Pieśni, 1, 37, 1); z gr.: okrzyk radości Alkaiosa z powodu śmierci Myrsilosa, tyrana Lesbos.

Za Słownik wyrazów obcych i zwrotów Władysława Kopalińskiego

Nunc est bibendum, nunc pede libero pulsanda tellus, nunc Saliaribus ornare pulvinar deorum tempus erat dapibus, sodales.

Antehac nefas depromere Caecubum cellis avitis, dum Capitolio regina dementis ruinas funus et imperio parabat

contaminato cum grege turpium morbo virorum, quidlibet impotens sperare fortunaque dulci ebria. Sed minuit furorem

vix una sospes navis ab ignibus, mentemque lymphatam Mareotico redegit in veros timores Caesar, ab Italia volantem

remis adurgens, accipiter velut mollis columbas aut leporem citus venator in campis nivalis Haemoniae, daret ut catenis

fatale monstrum. Quae generosius perire quaerens nec muliebriter expavit ensem nec latentis classe cita reparavit oras,

ausa et jacentem visere regiam voltu sereno, fortis et asperas tractare serpentes, ut atrum corpore conbiberet venenum,

deliberata morte ferocior : saevis Liburnis scilicet invidens privata deduci superbo, non humilis mulier, triumpho

Teraz podajmy dłonie pucharom, teraz w takt pląsom ziemia odpowie, teraz czas ofiar salijskich, czas wieńczyć bóstw wezgłowie.

Cekuba dzbanów, amfor pomszałych z piwnic dobywać się nie godziło, póki w szaleństwie królowa zbrojna rzezańców siłą

Kapitolowi niosła niesławę ruin, imperium kres gotowała, uwiedzioną mocą władzy i nadzieją zuchwałą.

A ledwie jeden okręt ocalal: winem mareockim upojoną Cezar otrzezwia, paniką napawa, trwożną gonią

od Italii nawy, niczym w locie jastrząb gołębia albo myśliwy szaraka na śnieżnych polach Hemonii, by łup żywy,

niestworę zakuć w kajdany. Jednak ona zakończy życie szlachetniej: ani drży na widok miecza, którym odwrót odetnie,

ani w bojaznie azylu szuka, tylko patrzy na upadający swój pałac okiem pogodnym i jad do ciała sączy

zabójczy. Sama siebie uśmierca. Nie poniesie nawa liburnijska branki, triumfu uniknie, sławę dumnej pozyska.

Page 8: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

Tłumaczenie pieśni - Stefan Gołębiowski, przypisy autorstwa Gabrieli Pianko i Lidii Winniczuk.

Page 9: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009
Page 10: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009
Page 11: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

4) Breve regnum

Breve regnum erigitur – incipit najstarszej znanej piosenki żakowskiej, powstałej w języku łacińskim wśród uczniów krakowskich. Została ona zapisana wraz z notacją muzyczną na karcie 181 verso rękopisu przez nieznanego kopistę w XV wieku.Utwór opowiada o zwyczaju panującym wśród XV-wiecznych żaków krakowskich, którzy corocznie, w dniach 15–22 października, porzucali obowiązki, aby oddawać się hucznej zabawie. Dochodziło wówczas do odwrócenia hierarchii społecznej – uczniowie przejmowali władzę w szkole, wybierając między sobą króla i dwór. Następnie zabawa przenosiła się na ulice, przejmowano we władanie miasto. Zwyczaj ten był znany także i w innych państwach średniowiecznej Europy (w Niemczech, Czechach, a przede wszystkim we Francji – jako kontynuacja rzymskich saturnaliów).

W łacińskim tekście piosenki żaków krakowskich charakterystyczny jest żal i zaduma nad faktem, że zabawa ta nie będzie trwać wiecznie[1]. W pierwszej zwrotce występuje nawiązanie do motywu obracającego się koła bogini Fortuny: Sublimatum deprimitur / Et depressum elabitur / Transmutato tempore, co dosłownie oznacza: W zmieniającym się czasie to, co wyniosłe, jest strącane w dół, a to, co nisko położone, doznaje wyniesienia w górę. Utwór zbudowany jest z pięciu strof czterowersowych.

Obecnie rękopis piosenki przechowywany jest w Bibliotece Narodowej w Warszawie. O odkryciu tekstu pierwszy doniósł w 1973 roku Henryk Kowalewicz w "Pamiętniku Literackim", w artykule Średniowieczna poezja polskich żaków. Piosenkę na język polski przełożył Zygmunt Kubiak.

Page 12: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

Fragment rękopisu Breve regnum wraz z notacją muzyczną

Breve regnum erigitur, sublimatum deprimitur, et depressum elabitur, transmutato tempore.

Puerilem militiam, perargutam peritiam, regentium industriam, hane eduxit in opere.

Cracoviae filium, fulgentem velut lilium, ac de numero militium cunctis referendum.

Octo dierum spatium hoc sustinet solstitium, post hoc regis palatium plagis feriendum.

Nam regis ellectio et fit studii neglectio ac desolat lectio tota septimana

Ot, królestwo się zakłada, krótko się w nim tylko włada i zniesione w niwecz pada, kiedy minie władcy czas.

A żakowska nasza wiara O pomysłach co niemiara w myśl się profesorów stara króla obrać spośród nas.

Wybieramy Krakowiaka, z wszystkich najlepszego żaka. niczym lilija chłopaka przepełnego wszelkich kras

(potrzeba pełnego tłumaczenia Zygmunta Kubiaka)

Page 13: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009
Page 14: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009
Page 15: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

Zródło definicji; http://pl.wikipedia.org/wiki/Breve_regnum_erigiturZródło tłumaczenia; http://www.bibliotekapiosenki.pl/Breve_regnum

Page 16: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

5) Hymn medyków lwowskich (potem krakowskich)

Raz pewien medyk na nudnym wykladzieZasnął i umarł na wiek.

A, że o zwłoki tak trudno w ZakładzieNa stół sekcyjny wnet legł.

Przyszedł profesor z ogromnym tasakiemGłowę mu rozciął i zbladł.

Pierwszy raz w życiu on spotkał się z takim.Więc ze zdziwienia aż siadł.

Mózg cały pływał w wiśniówce i winieZawój o zawój się tarł

Opony miał on na wskroś w nikotynieLecz nie od tego zmarł.

W sercu, osierdziu i całuj aorcieOgnisk miłości sto miał.

One zatruły mu cały krwiobiegLecz nie od tego on zmarł.

W malym żołądku, skurczonym w kącikuUstaw żydowskich stos miał,

A Radkiewicza* postać w odzwiernikuZwolna zmieniała się w kał.

Zmarł biedny medyk na nudnym wykładzieSala tonęła we łzach

Nad grobem śpiewał mu chór weterynarzyI tak fałszował jak ja!

„(Ze skarbca wspomnień prof. W. Sroczyńskiego)

*Przed wojną było „Jędrzejewicza” czyli ministra oświaty, autora osławionej reformy zwanej jędrzejowiczowską. Po wojnie zaszczycono w ten sposób Radkiewicza, ministra Bezpieczeństwa Publicznego, czyli szefa słynnego UB. Sporo szczęścia mieli wykonawcy tej piosenki, że nie dotarła wiadomość o niej „tam gdzie trzeba”. Skończyłoby się wielomiesięcznym więzieniem ubeckim lub...współpracą. Takie wyjście też było!”

za Zdzisław Gajda „O ulicy Kopernika w szczególności Wesołej w ogólności”

6) Pije Kuba do Jakuba

Pije Kuba do Jakuba Jakub do Michaławiwat ty wiwat ja

kompanija cała.

Page 17: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

A kto nie wypijetego we dwa kije

łupu cupu cupu łupupóki nie wypije.

W dawnym stanie choć w żupanieszlachcic złoto dźwiga

dzisiaj wpięto kuso wciętoa w kieszeni figa.

Kto za modą żyjetego we dwa kije

łupu cupu cupu łupuniech modnie nie żyje.

Koroneczki perełeczkimiała pani sama

dziś szynkarka i kucharkastroi się jak dama.

Kto nad stan swój żyjetego we dwa kije

łupu cupu cupu łupuniech nad stan nie żyje.

Indyk z sosem zraz z bigosemjadły dawniej pany.

Dziś ślimaki i robakijedzą jak bociany.

Kto żabami żyjetego we dwa kije

łupu cupu cupu łupuniech gadem nie żyje.

Tyś Polakiem i ja takimw tym jest nasza chwała

wiwat ty wiwat jakompanija cała.

A kto nie wypijetego we dwa kije

łupu cupu cupu łupuniech po polsku żyje.

Pili nasi pradziadowiekażdy wypił czarę

jednak głowy nie tracilibo pijali miarę.

Kto nad miarę pijetego we dwa kije

Page 18: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

łupu cupu cupu łupuniech po polsku żyje.

Pili nasi pradziadowienie byli pijacy

byli mężni pracowicibądźmy i my tacy.

A kto nie wypijetego we dwa kije

łupu cupu cupu łupuniech po polsku żyje.

7) Io vivat

Io vivat jest międzynarodową piosenką studencką. Śpiewano ją podczas podczas powstania w Lejdzie za czasów Republiki Batawskiej. Byłą bardzo popularna w XIX wieku, kiedy wydano w wielu śpiewnikach studenckich. Jest śpiewana do dziś podczas otwarcia roku akademickiego w wielu holenderskich uczelniach.

io vivat! io vivat! nostrorum sanitas

hoc est amoris poculum doloris est antidotum

ref; io vivat! io vivat! nostrorum sanitas

io vivat! io vivat! nostrorum sanitas

dum nihil est in poculo iam repleatur denuo

ref; io vivat! io vivat! nostrorum sanitas

io vivat! io vivat! nostrorum sanitas nos iungit amicitia

et vinum praebet gaudia

ref; io vivat! io vivat! nostrorum sanitas

Page 19: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

http://www.hetcollegium.nl/images/iovivat2.jpg

8) Panie Janie po łacinie (Domne Jane)

Domne Jane, domne Jane, dormisne? Exsurge!

Omnes nolae sonant, omnes nolae sonant,

Bim bam bum, bim bam bum.

Page 20: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

9) Ergo bibamus (Carmina clericorum)

ergo łac., (a) więc, (a) zatem, (a) przeto. ergo bibamus! łac., pijmy więc (tytuł wiersza Goethego; ulubione zawołanie papieża Marcina IV, 1281-85).

Tu das, Bacche, loqui, tu comprimis ora loquacis,

Ditas, deditas, tristia leta facis.Concilias hostes, tu rumpis federa pacis,

Et qui nulla sciunt, omnia scire facis.Multis clausa seris tibi panditur arca tenacis;

Tu das, ut detur, nil dare posse facis.Das ceco visum, das claudo crura salacis:Crederis esse deus, hec quia cuncta facis.

II.Ergo bibamus, ne sitiamus, vas repleamus.Quisque suorum posteriorum sive priorum

Sit sine cura morte futura re peritura.

III.Pone merum et talos, pereat, qui crastina curat.

IV.Bacchus erat captus vinclisque tenacibus aptus;

Noluit ergo deus carceris esse reus.Ast in conclavi dirupit vincula suaviEt fractis foribus prodiit e laribus.

10) Ave vinum (Carmina clericorum)

Vinum bonum et suave, Bonis bonum, pravis prave, Cunctis dulcis sapor, ave,

Mundana laetitia!

Ave felix creatura, Quam produxit vitis pura, Omnis mensa fit secura

In tua potentia.

Ave color vini clari, Ave sapor sine pari.

Tua nos inebriari Digneris potentia.

Ave placens in colore, Ave fragrans in odore, Ave sapidum in ore,

Dulce linguae vinculum.

Object 1

Page 21: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

11) In laudem vini (Carmina clericorum)

Ave color vini clari, Ave sapor sine pari, Tu qui nos inebriari Digneris petentes.

Felix homo te plantavit, Qui te vinum nuncupavit;

Contra talem potum Nullum est periculum.

Felix guttur, quod rigabis, Felix venter quem intrabis Felix est, quem satiabis,

O beata labia!

O quam placens in colore, O quam fragrans in odore, O quam sapidum in ore, Dulce linguae vinculum!

-Ergo vinum collaudemus,

Potatores exaltemus Non-potentes confundemus

Ad inferni palatia.

12) In dulci jubilo

In dulci jubilo – niemiecka kolęda napisana częściowo w języku łacińskim, a częściowo w języku niemieckim, około 1328 roku. Jedna z najstarszych dziś śpiewanych kolęd. Autorem był prawdopodobnie Heinrich Seume niemiecki mistyk XIV-wieczny. Za klasyczną dziś uchodzi jednak inna wersja z 1440 roku, której autorem jest Piotr z Drezna (Peter von Dresden). Muzykę do niej skomponował Johann Walter (1496-1570). Znana jest tez i cneiona późniejsza orkiestracja J. S. Bacha (BWV 729). Angielski kompozytor XIX-wieczny Robert Lucas de Pearsall przetłumaczył tekst na język angielski zachowując makaronizmy i elementy łacińskie.

Oto studencka „parodia” kolędy z 12 wieku.

In dulci iubilonun singet und seid froh!Unsers Herzens Wonnelatet in poculo,gezapfet aus der Tonnepro hoc convivio.Nunc, nunc bibito!Nunc, nunc bibito!

O crater parvule,nach dir ist mir so weh.Tröst mir mein Gemüte,

In dulci jubilo Sing we, make merry so! Since our heart's pleasure Latet in poculo, Drawn from the cask, good measure. Pro hoc convivio, Nunc, nunc bibito!

O crater parvule! How my soul yearns for thee! Make me now merry,

Page 22: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

o potus optime,durch all deine Güte!Et vos concinite:Vivant socii!Vivant socii!

O vini caritas,o Bacchi lenitas!Wir haben’s Geld versoffenper multa pocula,doch haben wir zu hoffennummorum gaudia.Eia, wär`n sie da!Eia, wär`n sie da!

Ubi sunt gaudia?Nirgends mehr denn da,da die Burschen singenselecta canticaund die Gläser klingenin villae curia.Eia, wär`n wir da!Eia, wär`n wir da!

O potus optime, Claret or hock or sherry! Et vos concinite: Vivant socii!

O vini caritas! O Bacchi lenitas! We've drained our purses Per multa pocula: Yet hope we for new mercies, Nummoram gaudia: Would that we had them, ah!

Ubi sunt gaudia? where, If that they be not there? There the lads are singing Selecta cantica: There are glasses ringing In villae curia; Oh, would that we were there!

Tłumaczenie J.A. Symondsa

Page 23: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

http://www.hymnsandcarolsofchristmas.com/Hymns_and_Carols/Images/Shaw_Dearmer/In_Dulci_Jubilo_19b.jpg

http://pl.wikipedia.org/wiki/In_dulci_jubilo

13) Bonum Vinum

Bonum vinum cum sapore bibit abbas cum priore, sed conventus de peiore

semper solet bibere.Bibit semper misere,

qui non habet solvere. -

The abbot drinks good flavorful wine with the prior. But thecongregation is always used to drinking worse stuff. One alwaysdrinks miserably if he doesn't have anything to pay with.

Tłumaczenie Paula Pascala, Profesor Emerytowany Klasycznej Literatury, University of Washington

Page 24: Spiewnik, wersja 2 - 09/2009

II) Część nowoczesna